اين اولين پستمه! هميشه اول هر چيزي واسم سخته. عين بچه هاي کلاس اول که روز اول مدرسه گريه مي کنن منم الان گريه ام گرفته!  البته اين سومين وبلاگمه که اميدوارم مثل قبليا نشه يعني حذفيده نشه.
ديروز امتحان فارسي عمومي داشتم. پريروز عصر يکي از بچه ها که قرار بود ما رو برسونه سرابله واسه امتحان (البته خودش نه! باباش!) زنگ زد گفت بابائه نمي تونه اين مسئوليت خطير رو به عهده بگيره يعني بايد يه راننده ديگه پيدا کنيم. خلاصه کلي فکر کرديم چيکار کنيم تا اينکه نامزد يکي از دوستان از خودگذشتگي کرد و اومد دنبالمون. تازه کلي هم دير رسيديم سر جلسه (البته فقط پنج دقيقه ناقابل!) منم تند تند رفتم سر جلسه و قبل از اينکه اسم و مشخصاتمو رو برگه پاسخنامه بنويسم شروع کردم به جواب دادن به سوالا. اين مراقبا هم خيلي امتحانو جدي گرفته بودن و کل سالنو پوشش داده بودن يه چند تاييشونم بين ملت مي چرخيدن و هي به اين و اون گير مي دادن. هر دقيقه يکيشون مي اومد بالا سرم و مي گفت مشخصاتتو بنويس منم مي گفتم چشم! باز دوباره بعدي مي اومد يه نگاه به پاسخنامه ام مي کرد و مي گفت مشخصاتت يادت نره!باز من دوباره مي گفتم الان مي نويسم و ... خلاصه اين سيکل به همين ترتيب ادامه پيدا کرد! در عرض چهل دقيقه چهل و هشت بار بهم گير دادن!!! امتحانشم خداييش خيلي سخت بود.

در راه برگشت هم که حدودا نيم ساعت طول کشيد اين همسفراي نابغه بنده از اول تا آخرش آهنگ هاي بيخود و مزخرف گوش مي دادن من بيچاره هر چقدر التماس مي کردم فايده نداشت که! بابا من از صداي زن جماعت بدم مياد آلرژي دارم حالم بد مي شه چيکار کنم! خلاصه مجبور شدم مدت زمان زيادي جيغ زدن اين خانم هاي هنرمند رو تحمل کنم. من نمي دونم چرا اينا فکر مي کنن صداشون معرکه است!!!!

دو هفته ديگه کلاسام شروع مي شه ميگم کاش تابستون سه ماه ديگه طول مي کشيدها!!!